het evenbeeld van boris v.
Ik zag een kat in de web-etalage van het dierenasiel en ik zie wel eens vaker katten maar ik klik ze net zo makkelijk weer weg. Ze zijn allemaal zo ongelofelijk lelijk. Maar deze was het evenbeeld van de jonge Boris V., ook omdat de betreffende kat betrapt over zijn schouder keek, alsof hij was gesnapt tijdens het maken van een ingewikkelde (en blijkbaar geheime) wiskundige vergelijking. Min of meer de standaard gezichtsuitdrukking van wijlen de Boris V.
Nu is het natuurlijk nogal onzinnig om een kat van een plaatje te moeten kiezen. Maar zo gaat dat hier, het is niet zoals in de film dat je bij het asiel binnenkomt en dan langs alle hokken mag lopen, totdat er eentje de kop zo lief schuin houdt en er ergens een soort geluid klinkt waarvan zowel jij als de kat in kwestie beseffen dat dat De Klik moet zijn. Bij ons in het asiel moet je er eentje van de foto kiezen en dan mag je kennismaken om te zien of het klikt. Als de kat je ziet en hij begint te blazen, dan klikt het niet. Maar als jij denkt: sjeeezus wat een lillek mormel is het eigenlijk, ik weet niet of je het dan ook op De Klik mag gooien.
Ik denk wel eens dat het eigenlijk het beste zou zijn om naar het dierenasiel te gaan, op de grond te gaan liggen, alle katten uit het asiel los te laten en dan maar zien of ze over je heen gaan lopen en kopjes geven en zo. Kan ook zijn dat ik dat zelf gewoon heel erg prettig zou vinden. Er is bijna niets leukers dan een kat die aan je oor snuffelt, en dan moet niezen omdat er een hoofdhaar van jou in zijn neus komt. Dus stel dat veertig katten dat tegelijk zouden doen, ik denk echt dat ik dan zou denken dat ik in de hemel was. Ik ga het eens voorstellen bij het asiel. Zal wel niks worden, volgens mijn bronnen werken er daar een paar die nogal uptight zijn als het op de dierenwereld aan komt.
Enfin, hoe dan ook, ik zag die foto, ik voelde er iets bij en ik dacht: hmm. Want van een foto kun je niks zeggen hè. Het gaat meer zo: je neemt er eentje, je gaat een paar weken met elkaar om, je zegt op een gegeven moment kom eens naast me liggen, hij gaat beleefd naast je liggen, jij denkt er het jouwe van, hij denkt er het zijne van en na verloop van tijd schud je je hoofd als hij weer dat onnozele ding doet met zijn voerbakje en hij doet de handen al voor de oren als jij de douche aan zet omdat het gezang hem door merg en been gaat terwijl jij waarachtig niet vals zingt, behalve dan die ene week in de maand, en als je op Kantoor zit denk je hoe zou het met die kleine zijn dan, en dan kom je thuis en dan heeft hij op het vloerkleed zitten kotsen maar je wordt natuurlijk niet boos, en wel bezorgd, en hij gaat zo voor je zitten en doet zijn kop schuin alsof hij een hond is en hij kijkt jou aan, jij kijkt hem aan, het wordt een soort wedstrijd van wie er het eerst knippert, jij verliest en je zegt iets in de trant van nou kom maar op schoot dan en hij ligt al en als het er zo eentje is die zijn pootje op jouw hand legt dan schud je nog eens een keer je hoofd en je gaat met je hoofd op zijn rug liggen zodat je het spinnen hoort en hoewel hij bijna stikt gaat hij nog liever dood dan dat hij zou zeggen: yo bitch ik stik haal je hoofd van me af.
En voor je het weet is hij zeventieneneenhalf en moet je hem laten inslapen.
Nu is het natuurlijk nogal onzinnig om een kat van een plaatje te moeten kiezen. Maar zo gaat dat hier, het is niet zoals in de film dat je bij het asiel binnenkomt en dan langs alle hokken mag lopen, totdat er eentje de kop zo lief schuin houdt en er ergens een soort geluid klinkt waarvan zowel jij als de kat in kwestie beseffen dat dat De Klik moet zijn. Bij ons in het asiel moet je er eentje van de foto kiezen en dan mag je kennismaken om te zien of het klikt. Als de kat je ziet en hij begint te blazen, dan klikt het niet. Maar als jij denkt: sjeeezus wat een lillek mormel is het eigenlijk, ik weet niet of je het dan ook op De Klik mag gooien.
Ik denk wel eens dat het eigenlijk het beste zou zijn om naar het dierenasiel te gaan, op de grond te gaan liggen, alle katten uit het asiel los te laten en dan maar zien of ze over je heen gaan lopen en kopjes geven en zo. Kan ook zijn dat ik dat zelf gewoon heel erg prettig zou vinden. Er is bijna niets leukers dan een kat die aan je oor snuffelt, en dan moet niezen omdat er een hoofdhaar van jou in zijn neus komt. Dus stel dat veertig katten dat tegelijk zouden doen, ik denk echt dat ik dan zou denken dat ik in de hemel was. Ik ga het eens voorstellen bij het asiel. Zal wel niks worden, volgens mijn bronnen werken er daar een paar die nogal uptight zijn als het op de dierenwereld aan komt.
Enfin, hoe dan ook, ik zag die foto, ik voelde er iets bij en ik dacht: hmm. Want van een foto kun je niks zeggen hè. Het gaat meer zo: je neemt er eentje, je gaat een paar weken met elkaar om, je zegt op een gegeven moment kom eens naast me liggen, hij gaat beleefd naast je liggen, jij denkt er het jouwe van, hij denkt er het zijne van en na verloop van tijd schud je je hoofd als hij weer dat onnozele ding doet met zijn voerbakje en hij doet de handen al voor de oren als jij de douche aan zet omdat het gezang hem door merg en been gaat terwijl jij waarachtig niet vals zingt, behalve dan die ene week in de maand, en als je op Kantoor zit denk je hoe zou het met die kleine zijn dan, en dan kom je thuis en dan heeft hij op het vloerkleed zitten kotsen maar je wordt natuurlijk niet boos, en wel bezorgd, en hij gaat zo voor je zitten en doet zijn kop schuin alsof hij een hond is en hij kijkt jou aan, jij kijkt hem aan, het wordt een soort wedstrijd van wie er het eerst knippert, jij verliest en je zegt iets in de trant van nou kom maar op schoot dan en hij ligt al en als het er zo eentje is die zijn pootje op jouw hand legt dan schud je nog eens een keer je hoofd en je gaat met je hoofd op zijn rug liggen zodat je het spinnen hoort en hoewel hij bijna stikt gaat hij nog liever dood dan dat hij zou zeggen: yo bitch ik stik haal je hoofd van me af.
En voor je het weet is hij zeventieneneenhalf en moet je hem laten inslapen.
jacq | 10:15
|
